Existen unhas normas xerais en canto as características na alimentación en persoas de edad avanzada ainda que, sempre  préstase especial atención ás circunstancias concretas de cada persoa. Asumimos que unhas normas moi xerais son difíciles de establecer xa que, como acontece sempre en xeriatría, as circunstancias individuais van  ser moi diferentes de unhas persoas a outras en función da propia edade, sexo, nivel asistencial no que se atope o/a maior (domicilio, residencia), do seu estado de saúde, da historia dietética anterior, dos fármacos consumidos e de outro longo etcétera de variables.

 

Entre estas variables, quizáis as máis importantes sexan as referidas ao grao de actividade física pasado e actual, así como a os eventuaes cambios na situación social  económica, incluindo as posibilidades de recibir ou non un apoio social suficente. Algunhas indicacións de carácter xenérico,poden ser:

  • Non se é vello a partir dunha idade determinada.
  • A vellez  caracterízase pola pérda dos mecanismos de reserva. Xunto a factores puramente fisiolóxicos influen factores de tipo ambiental, así como as secuelas de enfermedades ou accidentes  que tivese o individuo ao longo da vida.
  • A vellez non é unha enfermidade, ainda que a medida que envellecemos  facémonos máis vulnerables ante calquera tipo de agresión e temos maiores posibilidades tanto de enfermar como de sufrir todo tipo de complicacións.
  • O envellecimento individual determina cambios no organismo que afectan a  nutrición e aos distintos órganos e aparatos comprometidos con ela, sobre todo no aparato dixestivo.
  • Recíprocamente,o xeito de alimentarse ao longo da vida influe na maneira de envellecer.Os problemas de saúde son norma entre a poboación maior e gardan unha relación  moi estreita ca situación nutricional.
  •  Os requerimentos nutricionais na persoa de idade avanzada non son os mesmos que nas idades máis xóvenes.
  • A desnutrición calórico-proteica é unha situación común entre os maiores, con grande variabilidade individual en función do nível asistencia no cal se estude: comunidade, residencia, hospital, que ten seus propios factores de risco
  • Os déficit de determinados micronutrientes son norma entre a poboación maior, especialmente os referidos a vitamina D e ao calcio.

 

 

Airas Cátering desenvolve a súa actividade alimentando diariamente a máis de mil douscentos maiores en trinta Centros de Día da Rede Pública dependentes da Consellería de Benestar e Servizos Sociais. Cubrimos as inxestas diarias de esta poboación, almorzos, xantares, merendas e ceas, atendendo aos principios xerais referidos anteriormente, e a todo tipo de necesidades nutricionais específicas.